Het schooljaar 2003-2004 stond ik als zij-instromer voor een zesde groep van een islamitische basisschool. Bij deze mijn verhaal (als pdf-bestand) over een treurig schooltje, geweldige leerlingen, en een meester die graag had geweten hoe daarmee om te gaan.
Nu ook in Epub-uitvoering
Een verbaasd verslag (als pdf-bestand) van mijn ervaringen met basisonderwijs en PABO, mét aanbevelingen: onderwijs in rekenen, taal en zaakvakken op de basisschool vereist meer tijd en deskundigheid dan daar nu voor is; andere aspecten van ‘vorming’ zijn prachtig en horen dus niet in het verplichte curriculum; de PABO zou zich moeten richten op vakkennis en basisvaardigheden, in plaats van ‘competenties’.
Nu ook in Epub-uitvoering
Uit pure verbijstering beschreef ik de ontwikkelingen rond een groep islamitische basisscholen in Amsterdam waar het ministerie van OCW het bestuur verving door een stel interimmers, die de scholen vervolgens voor net geen miljoen om zeep brachten.
Als pabo-leerling maakte ik allerlei werkstukjes. Dat moest. Twee daarvan maakte ik met veel plezier: een bespreking van het leukste boek, The Nurture Assumption van Judith Rich Harris (1998), en van het malste boek dat ik las: Basisontwikkeling in de onderbouw van Frea Janssen-Vos (2001).
En ik las en besprak de kerndoelen voor het basisonderwijs van 1998 en de kerndoelen voor het basisonderwijs van 2006, ministeriële richtlijnen die wedijveren in onbruikbaarheid.
klik (met uw ándere muisknop) op de titel om het (pdf-)bestand te downloaden